Περιοδικό Ταχυδρόμος : 19 Ιουλίου 2003
Περιοδικό Ταχυδρόμος. Χρήστος Καζόλης, Λήμνος.
Ο προσωπικός φωτογράφος ενός νησιού.
19 Ιουλίου 2003.
Αν θέλεις να γοητευτείς από τη Λήμνο, πρέπει οπωσδήποτε να δεις τις φωτογραφίες του Χρήστου Καζόλη. Αν θέλεις να ευχαριστήσεις τον Χρήστο, πρέπει να του μιλήσεις για τη Λήμνο και μονομιάς τα μάτια του θα λάμψουν. Μοιάζει σαν ετούτο το νησί στο Ανατολικό Αιγαίο να προσέλαβε έναν καλό, πιστό, «προσωπικό» φωτογράφο. Πολλές φορές, όταν τυχαίνω επάνω σε μια όμορφη ή σπάνια εικόνα απαθανατίζω με το φακό της φωτογραφικής μηχανής, από μέσα μου λέω ένα «ευχαριστώ». Είναι σαν κάποιος να μου την έδωσε, σαν ο τόπος αυτός να μου τη χάρισε. Ο Χρήστος Καζόλης συνήθως αναφωνεί: «Α ρε Λήμνο, τι βλέπω πάλι!». Η σχέση του με το νησί είναι τόσο δυνατή, έντονη και ζωντανή, που ο ίδιος παραδέχεται ότι ξεπερνά τα όρια της λογικής. Δεν λατρεύει απλώς τον τόπο του, αλλά βρίσκεται εκεί για να μεταδώσει αυτή την αγάπη σε όλο τον κόσμο.
«Γεννήθηκα στη Μύρινα την Πρωτοχρονιά του 1969. Μετά το λύκειο κατέβηκα στην Αθήνα για να σπουδάσω υδραυλικός και κατόπιν έπιασα δουλειά ως εκπαιδευόμενος στη ΔΕΠ. Σ ε όποιον κι αν έλεγα ότι είμαι από τη Λήμνο είχε κάποιο κακό πράγμα να μου πει. Στεναχωριόμουν πολύ, αλλά δεν είχα τρόπο να τους μεταπείσω. Τότε αποφάσισα να αγοράσω από έναν συνάδελφο μια φωτογραφική μηχανή και να μάθω να τραβάω καλές φωτογραφίες. Δεν μ’ ενδιέφερε να γίνω καλός φωτογράφος, αλά έπρεπε να δείχνει ωραία η Λήμνος! Όποτε ερχόμουν στο νησί τραβούσα πολλά φιλμ, γυρίζοντας από τη μία άκρη ως την άλλη. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, διάλεγα τις καλύτερες φωτογραφίες και τις έδειχνα σε όλους… Τις κουβαλούσα πάντα μαζί μου… Κοιτάξτε να δείτε πόσο όμορφη είναι η Λήμνος! Πηγαίνοντας στρατιώτης, ζήτησα μετάθεση στη Λήμνο και από ποτέ δεν ξανάφυγα από το νησί μου. Ως στρατιώτης, έκανα και τη πρώτη μου έκθεση φωτογραφίας με θέμα, φυσικά, τη Λήμνο. Να σκεφτείς ότι οι ίδιοι οι συνάδελφοι-φαντάροι με παρότρυναν να την κάνω και με στήριξαν οικονομικά αγοράζοντας πολλές φωτογραφίες. Οι Λημνιοί, από την άλλη, έβλεπαν σημεία του νησιού που δεν ήξεραν ότι υπάρχουν, δεν τα είχαν δει ποτέ τους. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και η ικανοποίηση μου επίσης».
Ο Χρήστος έχει κάνει πάνω από 15 εκθέσεις φωτογραφίας στο νησί, όλες τους μοναδικές, και απόλυτα προσηλωμένος στην καταγραφή των ομορφότερων εικόνων της ιδιαίτερης πατρίδας του.
« Η Λήμνος κι εγώ αισθάνομαι ότι είμαστε ένα πράγμα. Δεν μπορώ να το διαχωρίσω, αλλά δεν μπορώ και να το εξηγήσω. Είμαι τόσο δεμένος, που ξεφεύγω από τα όρια της λογικής. Αυτό συμβαίνει γιατί νιώθω πως έχω κάνει έναν τόσο μεγάλο αγώνα για να αντιστρέψω την αρνητική εικόνα που είχαν για τη Λήμνο. Αν σου πω πως αισθάνομαι ότι το νησί μου ανήκει- όχι με την έννοια της ιδιοκτησίας, αλλά γιατί… είναι δικό μου; Στην Αθήνα με λέγανε ‘ ψώνιο’, με κοροϊδεύανε και με θεωρούσαν χαζούλη, κολλημένο. Δεν με ενοχλούσε καθόλου. Εγώ έκανα τη δουλειά μου και δουλειά μου ήταν να αλλάξω την εικόνα που είχαν για το νησί! Τώρα έρχονται εδώ και γιατρεύονται ψυχικά. Στη Λήμνο, έτσι κι αλλιώς, αξίζει να έρθεις γιατί μπορεί ξαφνικά να ανακαλύψεις έναν τόπο που δεν φανταζόσουν ποτέ ότι υπάρχει!»
